۱۳۹۰ تیر ۲۳, پنجشنبه

برای پگاه آهنگرانی



هوای چه چیزهایی در سرت داری! هوای راه رفتن لبه ی جدولهای زندگی و دویدن و هوای تجربه های تازه و رفتن و شدن هم؟ نه خواهر جان، در میان تق تق ِ زمختِ کفشهایِ چرمیِ براق و نعلین های جدی ِ عبوس جایی برای "دختری با کفشهای کتانی" نیست... سهم تو از زندگی، امروز، تنهایی ِ پشتِ میله هاست..